Festivalinterviews: Kendis

  • 01/03/2018
  • W JEF festival
  • W Interview

“Ik heb altijd pijn, op elk moment van de dag”

Het is een op-en-top Hollandse familie: praatgraag, gezellig en met het hart op de tong. Maar inmiddels wonen ze in België, in Peer, waar Lavanya naar school gaat en van waaruit DJ Kendis de wereld verovert, terwijl ze vecht tegen de nare herinnering aan een ongeluk dat bijna haar leven verwoestte. De Nederlandse regisseur Bibi Fadlalla maakte over haar een boeiende documentaire, die tijdens het JEF festival werd vertoond. Aansluitend speelde de 15-jarige Kendis een knallende DJ-set.

Kendis hield altijd al van muziek. Maar toen ze als fietser werd aangereden door een bus en lange tijd het huis niet meer uit durfde, ging ze zich voluit vastbijten in haar passie. De documentaire Kendis laat niet enkel een succesvolle jonge DJ aan het woord, maar ook een meisje dat kampt met een permanente pijn die haar lichaam op de proef stelt. En een vader die de carrière van zijn dochter nauwgezet opvolgt. Ambitieus zijn ze allebei.

DJ Kendis: Ik ben een urban dance DJ en producer en breng binnenkort mijn eigen track uit. Op school en voor de familie heet ik Lavanya, Kendis is uitsluitend met muziek bezig. Mijn vader en ik waren op zoek naar een goeie naam, maar we vonden niks. Tot hij me midden in de nacht wakker maakte: wat vind je van Kendis? Ik was meteen verliefd op die naam. Hij ligt dicht bij m’n roots: Kendis betekent ‘puur’ in het Sanskriet.

Jouw vader komt wel vaker ter sprake in jouw verhaal.

Kendis: Hij is mijn manager, mijn anker – met alle muzikale problemen kan ik bij hem terecht. Maar met persoonlijke problemen trek ik meestal naar m’n moeder.

Eric Raghoenandan: Ik kom zelf uit de muziekindustrie en toen Lavanya na haar ongeluk DJ wilde worden, stonden wij 200% achter haar. Zo bouw je een band op.


Je verwijst naar ‘het ongeluk’ als naar een keerpunt in je leven?

Kendis: Hoewel ik vanaf mijn negende bezig was met muziek, wou ik toch vooral buiten spelen. Maar na het ongeluk durfde ik niet meer naar buiten, ik was bang van alles en stortte me volledig op de muziek. Dat heeft me sterker gemaakt en onze familie dichter bij elkaar gebracht. Mijn blessures betekenden voor mij het startpunt van m’n carrière.

Toch spelen de gevolgen je nog steeds parten.

Kendis: Ik heb altijd pijn, op elk moment van de dag. Niet enkel fysiek, maar ook mentaal. Ik heb Post Traumatische Stress Stoornis: ik krijg flash backs en nachtmerries en ik ben permanent bang om te hervallen. Iedereen mag weten dat het niet makkelijk is om na een zwaar ongeluk je leven weer op te pikken; zo’n traumatische gebeurtenis verandert je volledig.

Je praat er niet zo graag over. Maar in de film moest je al die directe vragen beantwoorden.

Kendis: Ik had een geweldige regisseur die me perfect aanvoelde. Bibi Fadlalla wist precies tot waar ze kon gaan en die grens heeft ze nooit overschreden. Daarom hou ik zoveel van haar. Ze is een deel van de familie geworden en het is prettig om bij haar te zijn. Ik zou nooit even trots op de film kunnen zijn als hij door iemand anders was gemaakt. Daar ben ik Bibi heel dankbaar voor.

Raghoenandan: Ze is vijf dagen met ons opgetrokken en er was geen enkel moment waarop haar aanwezigheid storend was.


Heeft ze ook jouw vader op de juiste manier geportretteerd?

Kendis: Ja hoor. Hij vertelt me steeds wat er beter kan en dan sta ik daar met zo’n lang gezicht.

Zit je er niet te dicht op?

Raghoenandan: Ik heb afstand genomen. We doen het management met drie oude rotten en we zijn altijd op zoek naar de juiste personen. Zodra de juiste persoon is gevonden, zet ik telkens een stapje terug. Het is een familiebedrijf geworden, en Kendis staat aan het hoofd ervan. Bij de optredens blijf ik haar wel begeleiden, want behalve DJ is Kendis ook onze dochter. En het allermooiste is om te zien hoe jouw kind daar staat te genieten.

Op welk moment zouden jullie het gevoel hebben dat ‘missie Kendis’ mislukt is?

Raghoenandan: Nooit. Mocht ze in de toekomst voor iets heel anders kiezen, dan heeft ze gewoon gedaan wat ze op dit moment wilde en waar ze goed in was, en ze heeft er van genoten.

Kendis: Het maakt voor mijn ouders niet uit wat ik doe, zo lang ik maar blij ben. Ik kan het enkel voor mezelf verpesten. Ik doe dit heel graag en ik wil er ook hard voor werken, dus als ik lui ben, dan verknoei ik het zelf. Want als dit zou wegvallen, wat heb ik dan nog?


Voor elk optreden hebben jullie een familieritueel.

Raghoenandan: We danken God dat onze kleine meid dit mag meemaken en dat ze ons zoveel plezier geeft en zoveel verrijking in ons leven brengt. Dat vond Bibi net zo leuk aan ons gezin: je hoeft ons niks te vertellen, we trekken onze plan en we deinzen voor niks terug. Dat mocht ook in de film.

Zit er een verhaal in de documentaire?

Kendis: Bibi heeft me vijf dagen gevolgd om te laten zien hoe zwaar het leven van een jonge DJ is.

Raghoenandan: Volgens mij was wel een storyboard, maar dat hebben wij nooit gezien. Bibi had een plan, maar toch leek alles heel spontaan. Ze koos voor Lavanya omwille van wat ze heeft meegemaakt, omdat ze een outsider is.

Heeft ze in 15 minuten veel aspecten van Kendis gebundeld?

Kendis: Je ziet dat het zwaar is maar ook leuk, en dat ik er van kan genieten. Zo is het leven. De passie en het plezier in de muziek vind ik vanzelfsprekend, maar ik moet er ook keihard voor werken.

Wat hoop je dat het publiek zal oppikken uit de film?

Kendis: Dat alles mogelijk is als je in jezelf blijft geloven. Ook al heb ik een ongeluk gehad, ik laat de mensen toch dansen, en daar worden ze blij van, en ik ook. En voor de ouders is er de boodschap dat ze hun kinderen moeten steunen in wat ze leuk vinden. Als je er bent voor je kind, kan alles goed komen. Daarom kunnen zowel kinderen als ouders van de film genieten.